Σήμερα είδαμε στο YouTube το πρώτο επεισόδιο του νέου κύκλου της υπερδιάσημης σειράς πολιτικής σάτιρας The Daily Show με τον Joe Stewart. Προβλήθηκε χθες το βράδυ, το πληροφορηθήκαμε από τα σχετικά ρεπορτάζ των ΝΥΤ και της WSJ.(Τα λινκ και μάλιστα εκτός paywall τα δημοσιεύσαμε στην πλήρη μας έκδοση, στο newsletter)

Γελάσαμε πολύ, γελάσαμε τρανταχτά (ειδικά με τα σχόλιά του για το πρώτο ποστ του Μπάιντεν στο TikTok) και το να γελάσουμε πολύ με κάτι που αφορά την πολιτική, έχει να μας συμβεί τουλάχιστον ένα χρόνο: από το ξημέρωμα της επομένης της τραγωδίας των Τεμπών για να είμαστε συγκεκριμένοι.

Δεν μπορούμε πλέον να γελάσουμε με τίποτα απ’όσα συμβαίνουν στην ελληνική πολιτική σκηνή. Ακόμα και τα πιο γελοία περιστατικά μας προκαλούν μεγάλο θυμό και απογοήτευση. Είναι λάθος αλλά έτσι συμβαίνει.

Όμως, όπως αν δείτε το βίντεο, θα διαπιστώσετε ότι κι αυτά που σατιρίζει ο Στιούαρτ είναι για να θυμώνει και να κλαίει κανείς. Δεν είναι αστεία όσα συμβαίνουν στις ΗΠΑ. Ακόμα και ό,τι δείχνει αστείο υπογραμμίζει απλώς το πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα.

Αλλά αυτά συμβαίνουν σε άλλους, όχι σε εμάς (κι ας έχουν συνέπειες και στις δικές μας ζωές γιατί οι ΗΠΑ είναι υπερδύναμη) οπότε μπορούμε να γελάμε.

Θυμηθήκαμε ότι σε ανύποπτο χρόνο και σε μια πολύ διαφορετική Ελλάδα, παλιά, ο συγγραφέας Κώστας Πρετεντέρης, πασίγνωστός για τις ευφυεις παρατηρήσεις του και το αστραφτερό του χιούμορ, είχε σχολιάσει τη συνθήκη του να μπορείς να γελάσεις μόνο με όσα συμβαίνουν στους άλλους. Το είχε περιγράψει ως δηλωτικό μιας κοινωνίας κακόμοιρης και χωρίς επίγνωση της κατάστασής της.

Μας παρηγορεί λίγο ότι κάποια επίγνωση τουλάχιστον την έχουμε.

Φεμινιστής και ακομπλεξάριστος ο Στιούαρτ προσκάλεσε για το πιο σοβαρό κομμάτι του σόου, σε αυτό το πρώτο επεισόδιο, μια γυναίκα για να εξηγήσει πως έχουν τα πράγματα: τη διευθύντρια του βρετανικού Economist Zanny Minton Beddoes. Ωραία ανάλυση. Δείτε το κι αυτό.