Ευκαιρία και για εμάς, να ανασύρουμε από το αρχείο τη συζήτηση που είχαμε κάνει με τον καθ.Αντώνη Λιάκο το καλοκαίρι για το θέμα. Το podcast αυτό είναι το πιο πολυακουσμένο από όσα έχουμε κάνει μέχρι σήμερα. Βρίσκετε όλα τα σχετικά, λινκ για το ηχητικό αρχείο και μια περίληψη όσων συζητήσαμε εδώ.

Αρχές της χρονιάς, ο Αντώνης Λιάκος, έγραψε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ένα άρθρο για το αν και πώς άλλαξε η ιστορία το α τέταρτο του 21ου αιώνα, συμπληρώθηκε κι αυτό το 2025.
«Το σημαντικότερο είναι ότι το ενδιαφέρον στρέφεται όχι στο «τι έγινε στο παρελθόν», αλλά στο «ποιες είναι οι σχέσεις μας με το παρελθόν». Πώς λογαριαζόμαστε μαζί του στο παρόν», γράφει μεταξύ άλλων, ο Αντώνη Λιάκος. «Αν και δεν απουσιάζει η ανάγκη να γνωρίζουμε πώς διαμορφώθηκε ο σύγχρονος κόσμος, έχει υποχωρήσει αισθητά η ανάλυση των κοινωνικών και πολιτικών μετασχηματισμών, χαρακτηριστικό της ιστοριογραφίας στον προηγούμενο αιώνα», καταλήγει. Ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Ένας άλλος ιστορικός για τον οποίο έχουμε μεγάλο σεβασμό, όχι μόνο για τις γνώσεις του αλλά για την κατανόηση που δείχνει πάντα να έχει σε όσους παθιάζονται ή ακόμα και φανατίζονται με την ιστορία, ο Τάσος Σακελλαρόπουλος, πάλι στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, την περασμένη Κυριακή, διατύπωσε ένα διαφορετικό προβληματισμό. Στο άρθρο υποστηρίζει ότι η οργανωμένη ιστορία και οι ιστορικοί οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη το ευρύ κοινό, άλλωστε η «εκλαϊκευμένη ιστορία» είναι μια πολύ απαιτητική υπόθεση αλλά η δουλειά της ιστορίας δεν είναι να παρηγορεί ούτε σε ατομικό ούτε σε συλλογικό επίπεδο αλλά να προβαίνει σε μια «έντιμη χρονολογικά ανασύνθεση του παρελθόντος μέσω πηγών που οφείλουν τον σεβασμό μας» χωρίς, βέβαια, οι Ιστορικοί να περιορίζονται στην ακαδημαϊκή ιστορία.  Διαβάζετε το άρθρο του, εκτός paywall, στη σελίδα του στο facebook.

Στη φωτογραφία βλέπετε την Κλειώ, τη Μούσα της Ιστορίας, όπως τη ζωγράφισε η θρυλική Artemisia Gentileschi, το 1632. Ένα έργο που η ζωγράφος έχει υπογράψει και δηλώσει και τη χρονολογία που το δημιούργησε, στις σελίδες του ανοιχτού βιβλίου, στ’αριστερά της. Αρκετοί ιστορικοί της Τέχνης θεωρούν ότι η Αρτεμισία που βρίσκεται στο απόγειο της διασημότητάς της όταν ζωγραφίζει το έργο, απεικονίζει τη Μούσα της Ιστορίας ως δικό της alter ego.

Σήμερα, βλέπουμε τον πίνακα στην Pisa, την πόλη που είχε μετακομίσει η ζωγράφος όταν τον ζωγράφισε,  στο Palazzo Blu.